Διπλό είναι το χτύπημα για τους οι αγρότες αφού στην υφιστάμενη λειψυδρία που πλήττει την περιοχή θα έρθει να προστεθεί και το τέλος άρδευσης που αναμένεται να επιβληθεί περί το 2020 προκειμένου να περιοριστεί η υπερκατανάλωση και κατασπατάληση του φυσικού αυτού πόρου, του οποίου τα αποθέματα μειώνονται δραματικά.
Γεγονός είναι ότι η ξηρασία που πλήττει και την περιφέρεια η οποία σε μεγάλη έκταση αντιμετωπίζει ήδη την λειψυδρία, σε συνδυασμό με την ερημοποίηση και την υφαλμύρωση κάνουν αναγκαία την ορθολογικότερη χρήση των αποθεμάτων νερού τα οποία σε πολλές περιπτώσεις κατασπαταλώνται αλόγιστα. Το πρόβλημα αυτό φαίνεται πως έρχεται να αντιμετωπίσει η επιβολή του τέλους άρδευσης περί το 2020.
Σχετικά με το νερό αγροτικής χρήσης λαμβάνεται υπόψη ότι το νερό είναι φυσικός πόρος και βασικό εργαλείο του πρωτογενούς τομέα, ο οποίος αναγνωρίζεται ως κύριος πυλώνας ανάπτυξης για την χώρα. Οι αγρότες που θα εφαρμόζουν καλές πρακτικές άρδευσης δεν θα επιβαρύνονται με περιβαλλοντικά τέλη, ενώ από την καταβολή περιβαλλοντικών τελών θα εξαιρούνται οι πιο αδύναμοι οικονομικά. Και στον τομέα του νερού αγροτικής χρήσης δίνεται έμφαση στη μείωση του κόστους, ενώ δεν ζητείται συνολική ανάκτηση του χρηματοοικονομικού κόστους αλλά διαμόρφωση τιμολογιακών πολιτικών στην κατεύθυνση της βιωσιμότητας των υπηρεσιών άρδευσης.
