…η επίσκεψη Τσίπρα και πάλι στην περιοχή αυτή τη φορά σε σχέση με την πολιτική της κυβέρνησης

…η επίσκεψη Τσίπρα και πάλι στην περιοχή αυτή τη φορά σε σχέση με την πολιτική της κυβέρνησης τόσο ως προς την γείτονα χώρα όσο και ως προς την μειονότητα.  Το μήνυμα που έστειλε ο πρωθυπουργός προς την Τουρκία μέσα από έναν καθαρά μειονοτικό δήμο κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι. Κάτι που δυστυχώς λίγοι μπορούν να αντιληφθούν. Όπως τυχαία δεν ήταν και η επίσκεψή του στο μειονοτικό Γυμνάσιο – Λύκειο της Ξάνθης. Δυστυχώς όμως οι κάθε είδους «πατριδοκάπηλοι» περιχαρακωμένοι στα ιδεοληπτικά τους χαρακώματα δεν μπορούν να κάνουν τις αναγνώσεις που οφείλουν. Ή δεν θέλουν να τις κάνουν. «Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε σε κανέναν αλλά και σε καμία ξένη Αρχή να παίζει παιχνίδια εις βάρος των πολιτών μας, εκμεταλλευόμενη πολλές φορές λάθη και παραλείψεις της ίδιας της Πολιτείας.

Είμαστε όλοι και όλες Ελληνες πολίτες ίσοι απέναντι στον νόμο, με ίδια δικαιώματα, ανεξάρτητα από τα πιστεύω μας», διακήρυξε ο κ. Τσίπρας από τη Ροδόπη, καταγγέλλοντας μάλιστα όλους εκείνους που «ακόμη και σήμερα, το 2016, χαίρονται να μιλούν πολλές φορές με κηρύγματα στα όρια του μίσους». Αυτά ήταν τα λόγια του πρωθυπουργού από μία κοινότητα την οποία η Άγκυρα βαφτίζει «τουρκική» και επιχειρεί να αξιοποιήσει ως άλλον πολιορκητικό κλοιό.  Κάτι που δυστυχώς δεν καταλαβαίνουν οι δήθεν προασπιστές της ελληνικότητας της Θράκης παίζοντας στην ουσία το παιχνίδι του τουρκικού προξενείου. Άλλωστε το παιχνίδι της μειονότητας κερδίζεται μόνο αν απολαμβάνει τα ίδια δικαιώματα με την πλειονότητα. Και τις ίδιες φυσικά υποχρεώσεις.

Κάτι τέτοιο όμως δεν συμφέρει τους γνωστούς κύκλους οι οποίοι «τρέφονται», κυριολεκτικά και μεταφορικά, από το κλίμα έντασης. Γι αυτό και η επίσκεψη Τσίπρα στα δύο αυτά σημεία ενόχλησε. Και ενόχλησε πολύ. Όπως ενόχλησε η σύμβαση που υπογράφηκε για να φθάνει το τηλεοπτικό σήμα στους μειονοτικούς δήμους της ορεινής περιοχής. Ακόμη και εδώ το παιχνίδι από τους πολιτικούς αντιπάλους παίχτηκε μικροπολιτικά. Ίσως γιατί το μυαλό όλων είναι στραμμένο στα πολιτικά οφέλη και όχι στα εθνικά. Διαφορετικά θα επέλεγαν την σιωπή. Όποιος δεν αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα αυτής της επιλογής δεν ξέρω εάν είναι πράγματι ικανός να διαχειριστεί τα τοπικά πράγματα σε μια περιοχή όπου κάθε βήμα πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή.