Η καρέκλα !

Γεια σας! Θα ήθελα να σας συστηθώ. Είμαι μία καρέκλα. Είμαι αναπαυτική και γύρω μου ξεπροβάλλουν όλα εκείνα τα ματζαφλάρια που σου δίνουν την αίσθηση ότι βουλιάζεις σε πελάγη μόνιμης ευτυχίας και ευφορίας. Είμαι η καρέκλα της εξουσίας. Είμαι η καρέκλα που με τίποτα δεν θέλεις να αποχωριστείς. Καταλαβαίνω και νιώθω την αγωνία σου.  Έχω το χρώμα και την υφή της δύναμης , του γοήτρου, του κύρους και της ευκολίας με την οποία μπορείς και παίρνεις αποφάσεις. Αποφάσεις που κρίνουν το μέλλον ανθρώπων, λίγων ή πολλών. Αποφάσεις που κρίνουν το μέλλον λαών, πόλεων ή απλά κάποιων υπαλλήλων. Είμαι η καρέκλα που επέλεξες μετά από μεγάλο κόπο, χρόνο, σκέψη και έρευνα για να κρατάει την πλάτη σου στην σωστή στάση όταν θα λαμβάνεις περίπλοκες αποφάσεις και θα ερμηνεύεις ή θα κρίνεις με εγωπαθές ύφος, πορείες ανθρώπων και στάσεις ζωής. Βουλιάζεις μέσα μου όπως ακριβώς βουλιάζουν και τα όνειρα όσων εξουσιάζεις.

 Αντιλαμβανόμαστε όλοι λίγο ή πολύ ότι αδυνατείς να με αποχωριστείς. Γιατί με συμπαθείς πολύ και δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς εμένα. Άλλωστε δεν έχω πάρει ακόμα το σχήμα του σώματός σου (να μην το γράψω διαφορετικά και παρεξηγηθώ).  Και ίσως προτιμάς να με πετάξεις παρά να σηκωθείς και να δώσεις τη θέση σου σε άλλο «σώμα».

Είναι και αυτό μία διέξοδος. Μία διέξοδος όμως αντιφατική και άκρως εγωιστική. Μία διέξοδος που δείχνει την ποιότητα και το ποιόν  του κατόχου μου. Και όταν λέμε κάτοχος δεν εννοούμε ότι είσαι και ο μόνιμος κάτοχος. Έχω γνωρίσει πολλούς άλλους κατόχους και θα γνωρίσω και ακόμη περισσότερους. Αλλά όσο είμαι δική σου, τόσο σου γεννάται η επιθυμία να μην με χάσεις ή να με κρατήσεις όσο γίνεται περισσότερο. Και όσο με έχεις, τόσο νομίζεις ότι δεν θα με χάσεις ποτέ. Είσαι πιστοποιημένος καρεκλοκένταυρος με ISO. Και μια τέτοια πιστοποίηση σου δίνει τη δυνατότητα να οικειοποιηθείς εκτός από εμένα και τις  υπερβολικές σου φιλοδοξίες. Που όταν πέφτουν στο κενό, το μόνο που σου μένει είναι το όνομά μου, καρέκλα. Και ας μην κατάφερες τον στόχο για το οποίο σου έδωσαν την  δυνατότητα να γίνεις προσωρινός κάτοχός μου.

Πολλοί οι υποψήφιοι προσωρινοί κάτοχοι τέτοιων καρεκλών και άλλοι τόσοι οι υποψήφιοι απερχόμενοι κάτοχοί τους. Γαντζωμένοι στην κυριολεξία από τις καρέκλες τους κάνουν τιτάνιο αγώνα για να μην υπάρξει απώλεια των «κεκτημένων» τους. Ποιών άραγε κεκτημένων; Των επίγειων και φθαρτών; Ο πόλεμος της καρέκλας. Ένας πόλεμος που δίνεται καθημερινά με περίεργα όπλα και φρούδες υποσχέσεις. Με χτυπήματα πλάτης  και πισώπλατα μαχαιρώματα.

Και όλα αυτά εντάσσονται τόσο όμορφα καλοκαμωμένα , σε ένα παιχνίδι εξουσίας και δύναμης. Ένα παιχνίδι προσωπικών και ομαδικών φιλοδοξιών. Ένα παιχνίδι αυταπάτης και απόλυτου κενού.

Και μην μου πείτε ότι αυτά δεν έγιναν, δεν γίνονται ή δεν θα ξαναγίνουν στον τόπο μας! Γιατί απ’ ότι ξέρω το συγκεκριμένο παιχνίδι εξουσίας δεν έχει τόπους και φραγμούς. Κοιταχτείτε λοιπόν κατάματα, βάλτε το χέρι στην καρδιά και πείτε μου την αλήθεια.

Εγώ κουράστηκα με τούτη την αυταπάτη. Να βολευτείς εσύ κι εγώ να ψάχνω το όνειρο στο χάρτη. Μη σ’ απογοητεύω όμως λαοπρόβλητε και χάσεις την ορμή σου. Όλα αυτά περνούν καθημερινά από το μυαλό μου. Γιατί βαρέθηκα όλους αυτούς τους επαγγελματίες υποψήφιους τοποσωτήρες.  Πάμε για άλλες πολιτείες!!!!

 

 

Ο έξυπνος παραδέχεται!

Ο πονηρός δικαιολογείται!

Ο ηλίθιος επιμένει!